....Пред дванаесет години тетка ми ми вели дека животот на татко ми зависи од киселото млеко што треба да го купам. Излегувам на летната улица и пуштам прашината да ми влезе меѓу прстите. Во моето празно маало, полно само со едно летно пладне, гледам преку црниот асфалт како една девојка налутено си оди од човекот кој останува на ивицата од паркот и подсмешливо ја вика да се врати. За да заборави, таа ми се обраќа, а јас и го покажувам правецот. Додека одиме, јас срамежливо и ја буткам раката под мини сукњата. Не ја допирам, мојата рака лебдее таму, во воздухот. Само, во еден миг, јаболчиците од врвовите на моите прсти го допираат нејзиното месо.
....Таа се врти и ме погледнува со поглед без реакција.
....Ја земам за рака и ја носам дома. Влегуваме во зелениот двор на мојата жолта куќа, додека раката ми е под нејзината мини сукња, а татко ми и тетките на долниот спрат. Влегуваме во ладовина со мирис на потон, ја заклучувам долната врата и се качуваме горе. Таа пред мене влегува во станот со млак воздух меѓу отворените врати. Во претсобјето се врти кон мене без збор и ги соблекува гаќите. Потем и маицата, па елечето од под кое излегуваат бели цицки, обрабени со кафена кожа која и други можеле да ја гледаат. Најпосле ја соблекува и кафеавата мини сукња, под која откривам пичка - влакна. Гледам во пичката. Има јадри нозе. Седнува и ги шири. Ми ја пружа раката додека јас откривам. Јавам, се тријам со мојата коска од нејзиното испупчување над пичката, а таа ми е сестра, додека долу тетките вознемирено се собираат пред вратата заклучена од внатре со сребрен алуминиумски клуч и се обидуваат да ме повратат во времето пред дванаесет години кога татко ми треба да умира.